Teksty / Texts

Konstrukcje

Prace,  rzeźbiarskie  konstrukcje wzięły swój początek z obserwacji  wnętrz,  w  których  się znalazłem przypadkowo, i  w których przebywam częściej. Człowiek od dawna  poszukiwał   schronienia   przed anomaliami  pogodowymi, atakami innych ludzi, zwierząt, miejsca, gdzie mógłby spotykać się z innymi, bezpiecznie pracować i żyć. Wnętrza te, z  moich obserwacji, były wymyślnie skonstruowane, wyposażone.  Zależało to od  przeznaczenia, od ludzi którzy te wnętrza   projektowali,   od   ich   majętności   wewnętrznej  i materialnej. Wnętrza te zależały także od okresów historycznych, które je tworzyły.

W obecnych współczesnych czasach  piony i poziomy budują całe wnętrze mieszkania, w którym jestem zmuszony przebywać.

Patrząc na  kąty,  które otaczają nasza rzeczywistość, pragniemy zastanowić się, dlaczego znalazły miejsce wśród nas. Jest to ułatwienie budownictwa w dzisiejszym świecie czy tylko iluzja naszych czasów . Jesteśmy zamknięci w nienaturalnie klaustrofobicznych  pomieszczeniach ,  uciekliśmy  od przestrzeni otwartych,  aby  poczuć  się  bezpiecznie,  ale ucieczka ta jest skazana na fiasko. Tylko w okresie zagrożenia pragniemy schronić się „ukryć” w pomieszczeniach, które sami komponujemy jako azyl przynoszący nam spokój wewnętrzny dla ciała i duszy. Dla ciała schronienie przed przyrodą, która może być okrutna, na która nie mamy wpływu. Ucieczka nasza jest tylko półśrodkiem, gdyż jak osoba biologiczna bez przyrody nie możemy żyć, tworzyć. Zapominamy przy tym o skutkach naszych dążeń, dalej tworzymy zabezpieczenia przed przyrodą i tak kółko zamyka się ponownie aby powrócić do naszego azylu.

konstr34Każdy z nas obnaża swoje wnętrze wyposażając w różne przedmioty swój świat , w którym przebywa i czuje się bezpieczny. Cóż byłoby warte życie w ciągłym lęku przed otaczającym nas światem . Wprowadzilibyśmy się w stany depresyjne, które mogłyby mieć nieodwracalne skutki. Korzystając nawet nieświadomie z dóbr cywilizacyjnych ,    komponujemy sami  nasze   pomieszczenia wykorzystując drewno, metal, szkło, tworzywa sztuczne i inne. Szukamy w mieszkaniach jak największej przestrzeni aby powrócićdo dawnych wzorów życia w środowisku naturalnym. Otaczamy się murami , które organizują coraz więcej przestrzeni. Wejście do wnętrz przed intruzami z zewnątrz barykadujemy  bramami, drzwiami,  parawanami,  zasłonami, aby nasze tajemnice nie stały się  powszechne,  aby była zachowana nasza intymność, żeby ukryć nasze skarby za wielką ilością krat, rygli i zamków. Staramy  się  aby  nasze   zachowania   nie   zostały zaszufladkowane , aby ludzie nie mogli określić jednym zdaniem osobowości człowieka. Trójwymiarowość  i  opływająca go przestrzeń są dla mnie problemem  najistotniejszym.  Odszedłem od naśladowania natury w jakiejkolwiek  formie.  Wyzbyłem  się  organicznych  kształtów w swoich wyabstrahowanych pracach.  Staram się  jednoznacznie nie  wyzbywać  wprawy  i  nawyków rzeźbiarskich.

Jestem przekonany, że osobiste emocje są interesujące i godne do wykorzystania. Teoria  i  metoda  musi  się wiązać z naszą epoką, reprezentować nasz czas. Postawa rzeźbiarskiego myślenia  w  warstwie konstrukcyjnej  i  materii drzewnej jest nie pozbawiona wymowy i nastroju. Technika  wykonania,  a szczególnie obróbka powierzchni rzeźb jest zastosowana we wszystkich rzeźbach jednakowo.

Moim zdaniem przy kształtowaniu drewna ostrzem strugarki i  papieru ściernego biegle potrafię uzyskać fakturę najbardziej właściwą.  Dłuto  to  narzędzie  tradycyjnie rzeźbiarskie i jego ślad nie jest dla moich prac charakterystyczny. Stosując fakturę grubego  papieru  ściernego próbuje rozedrgać , rozmydlić stojącą przede  mną rzeczywistość. Liczne rysy na usłojonej powierzchni, zauważalne  tylko z bliska wskazują na swoista prawdę tworzenia, narzędzia,   na   szczerość   artystycznej  wypowiedzi  w  pełni zamierzona.

Wszystkie  moje  przemyślenia  odnoszą się do człowieka żyjącego   we   wnętrzu.   Istnieje  również  problem  człowieka przebywającego  we  wnętrzu wszechświata, na powierzchni ziemi w otaczającym  nas chaosie architektonicznym. Chciałbym aby ludzie nie  czuli  się  zagrożeni  galopującą cywilizacją. Budując moje konstrukcje  w skali makro w konfrontacji z architektura mogłyby odgrywać  taką  samą rolę jak w mikroskali we wnętrzu. Musiałbym tylko  zastanowić  się nad materiałami z jakich mógłbym zbudować takie konstrukcje. Prawdopodobnie byłyby to tradycyjne materiały architektoniczne jak beton, stal, szkło i inne.

Zasugerowałem  tu  tylko  tematy i przyczyny jakie mną kierowały   do   stworzenia  takich  a  nie  innych  konstrukcji rzeźbiarskich . Jak  już  wcześniej  wspomniałem  słowa  nie  są w stanie określić potrzeb i oczekiwań. Tylko bezpośredni kontakt z pracami może pobudzić naszą wyobraźnię do refleksji.

Copyright © WOJCIECH JASIONOWICZ


 

Wojciech Jasionowicz – rzeźba, malarstwo. rysunek

Rzeźba pozwala mi w szerszy sposób przekazać swoje odczucia wewnętrzne, przekazać świat, w którym się wychowałem, z  czym jestem związany i do czego przywiązuję znaczenie. Przez moje rzeźby mogę lepiej, pełniej wypowiedzieć się stosując słowa ,aby wyczerpać  tematy, problemy o których chciałbym opowiedzieć. Na tej wystawie pokazuję rzeźbę figuratywną i konstruktywistyczną, ale problemem najistotniejszym, o którym chciałbym opowiedzieć jest człowiek. W rzeźbach figuratywnych, biologicznych oprócz ludzkiego ciała, wnętrza, interesuje m-nie połączenie bryły rzeźbiarskiej z płaskorzeźbą, rysunkiem i malarstwem. Moim zdaniem jest to trudne zadanie, gdyż istnieje moment zagubienia, chaosu, dominacji jednego ze środków wypowiedzi i tym samym burzenie całej harmonii. Stosując tak wiele środków wypowiedzi chcę utrwalić chwili odczucia, emocje, które w danej chwili są dominujące i wyrażają moje wewnętrzne potrzeby w rzeźbach figuratywnych. Staram się wykorzystać przypadki takie, jak np: pęknięcia, które pozostawione bez ingerencji  mogą   podkreślić formę bryły i nadać dodatkową ekspresję.
„Zaduma”, „Akt”, „Poczekalnia”, „Władza”, są to tytuły moich prac. Tytułując swoje prace ukierunkowuję potencjalnego odbiorcę myślowo. Wszystkie jego przemyślenia o rzeźbie inspiruje bardzo często nie sama rzeźba lecz tytuł. Dlatego staram się nie tytułować swoich prac, aby dać większą swobodę wyobraźni moim przyszłym odbiorcom.
wyst-zamek-ketrzyn„Władza” jest rzeźbą dominującą na tej wystawie przez swoje rozmiary i nakład pracy, jaki w nią włożyłem. Nie chcę przytaczać w tym momencie mojego toku myślowego związanego z tą pracą.
Rysunki na drewnie są dopowiedzeniem  do rzeźby„Władza”. Chciałem w nich ukazać człowieka jako marionetkę. Człowiek bardzo często jest taką marionetką, nie pobudzony nie podejmuje żadnych decyzji. Jest bezsilny, w wielu przypadkach trzeba nim kierować, sterować . Rysunki te są przestrogą. Człowiek powinien sam decydować o swoim życiu i nikt i nic nie powinno ingerować w jego decyzje i poczynania. Dyptyk „Władza” jest także uzupełnieniem, dodatkiem kolorystycznym, malarskim do rzeźby. Stosując wnim kontrasty kolorystyczne chciałem podkreślić wielkie znaczenie tego tematu dla człowieka. Do rysunków i malarstwa inspiracją było okno. Jest to widok z okna teraźniejszości i przyszłości. Stosując kompozycje geometryczne abstrakcyjne z różnymi kontrastami walorowymi z różnymi natężeniami linii, wieloma kontrastami kolorystycznymi. Chciałem nadal temu tematowi wielkie znaczenie. Jak wyglądałoby nasze życie bez okien w mieszkaniach, w pomieszczeniach biurowych, sklepowych, w miejscach pracy bez dostępu słońca, zieleni. Byłaby to gehenna,my jako osoby biologiczne jesteśmy związani z przyrodą i izolacja od niej wpłynęłaby na nas druzgocąco.
Mocniejsze akcenty, które są zauważalne w życiu, są zaznaczone, ale nie są akcentami dominującymi w całości. Prace rzeźbiarskie, konstrukcje wzięły swój początek z obserwacji wnętrz, w których się znalazłem przypadkowo i w których przebywam częściej. W obecnych współczesnych czasach, piony i poziomy budują całe wnętrze mieszkań, w których jeste-śmy zmuszeni przebywać. Patrząc na kąty, które otaczają naszą rzeczywistość, pragniemy zastanowić się, dlaczego znalazły miejsce wśród nas. Jest to ułatwienie budownictwa w dzisiejszym świecie, czy tylko iluzja naszych czasów. Jesteśmy zamknięci w klaustrofobicznych pomieszczeniach, uciekliśmy od przestrzeni otwartych, aby poczuć się bezpiecznie, ale ucieczka ta jest skazana na fiasko. Tylko w okresie zagrożenia pragniemy schronić się „ukryć” w pomieszczeniach, które sami komponujemy jako azyl przynoszący nam spokój wewnętrzny dla ciała i duszy. Dla ciała schronienie przed przyrodą , która może być okrutna, na która nie ma wpływu .Ucieczka nasza jest tylko półśrodkiem, gdyż jako osoba biologiczna bez przyrody nie możemy żyć, tworzyć. Staramy się, aby nasze zachowania nie zostały zaszufladkowane. Aby ludzie nie określić jednym zdaniem osobowości człowieka.
Trójwymiarowość i opływająca go przestrzeń są dla mnie problemem najistotniejszym. Odszedłem od naśladowania natury w jakiejkolwiek formie. Wyzbyłem się organicznych kształtów w swoich wyabstrahowanych pracach. Jestem przekonany, że osobiste emocje są interesujące, godne do wykorzystania.
Teoria i metoda musi się wiązać z naszą epok , reprezentować nasz czas.
Zasugerowałem tu tylko tematy i przyczyny, jakie mną kierowały do stworzenia takich, a nie innych prac. Tylko bezpośredni kontakt z pracami może pobudzić naszą wyobraźnię do refleksji.

Copyright © Wojciech Jasionowicz


 

OBIEKTON

  Prace rzeźbiarskie Obiektony to zaskakująca forma  połączenia kamieni granicznych i  wynikających z ich kontekstu historycznie rzeczywistego z  ponadczasową strukturą materiałową kamieni i stali użytych do ich powstania . Tradycja określonego miejsca wyznaczonego, wyznaczanego na nowo , zapomnianego historycznie, określenie miejsca tylko ze względu na porozumienie lokalne czy w szerszym kontekście .

  Kamień, stal, kolor farby użyte w odpowiednim miejscu, kolejności, kontekście wyznaczają miejsce, które jest ważne człowiekowi, społeczności, narodowi.

 Obiektony to moja zmaterializowana wypowiedź artystyczna na temat wydzielonych obszarów ziemi, miejsc, granic, Schengen i człowieka.

Copyright © Wojciech Jasionowicz

OBIEKTON G ok01WM

 

   

 

 

 

OBIEKTONY – stal, granit, Copyright ©  Wojciech Jasionowicz

Reklamy